Als je hoofd en je lichaam allebei rouwen

Rouw zit niet alleen in je hoofd. Dat is iets wat veel mensen pas echt ontdekken wanneer ze een tijdje onderweg zijn in hun verdriet.

Je kunt overdag prima functioneren, gesprekken voeren, werken, voor je kinderen zorgen en boodschappen doen. En toch kan er vanbinnen ontzettend veel spelen. Verdriet, spanning, vermoeidheid, onrust, boosheid, gemis en gedachten die maar blijven doorgaan. Soms merk je pas hoe moe je eigenlijk bent wanneer je eindelijk even niets hoeft.

Dat is niet vreemd want rouwen vraagt namelijk niet alleen emotioneel veel van je maar je hele lichaam doet mee.

Wanneer je iemand van wie je houdt verliest, staat je systeem vaak langere tijd onder spanning. Je lichaam is alert, je hoofd maakt overuren en ondertussen probeer je ook nog gewoon je leven draaiende te houden. Je wilt misschien doorgaan, omdat dat moet. Omdat er werk ligt, omdat er kinderen zijn en omdat anderen verwachten dat het na verloop van tijd weer wat beter met je gaat.

Maar je lichaam heeft daar soms een heel ander verhaal over.

Je kunt bijvoorbeeld merken dat je slecht slaapt, sneller overprikkeld bent, moeilijk kunt ontspannen of voortdurend een gespannen gevoel in je lijf hebt. Misschien zit je hoofd vol gedachten en lukt het nauwelijks om die gedachten even stil te krijgen.

En juist daarom kan het waardevol zijn om tijdens je rouw niet alleen aandacht te hebben voor wat er in je hoofd gebeurt, maar ook voor wat je lichaam aangeeft.

Je hoeft niet altijd te praten om met je rouw bezig te zijn. Praten kan ontzettend waardevol zijn. Door woorden te geven aan wat je voelt, kun je dingen beter begrijpen en ordenen, maar niet iedereen heeft op ieder moment behoefte om te praten.

Soms ben je juist zo moe van het denken en voelen dat je even helemaal niets wilt uitleggen.

Een lichaamsgerichte behandeling, zoals een massage, kan dan een andere ingang bieden. Niet om je verdriet weg te masseren of om ervoor te zorgen dat je rouw ineens verdwenen is, maar om even uit je hoofd te komen en opnieuw contact te maken met je lichaam. Dat kan bijzonder zijn wanneer je al langere tijd vooral bezig bent geweest met doorgaan.

Tijdens een massage kan bijvoorbeeld zichtbaar worden hoeveel spanning je eigenlijk vasthoudt. Misschien merk je dat je schouders voortdurend aangespannen zijn of dat je ademhaling hoog zit. Misschien lukt het ineens om even niets te hoeven en alleen maar te ervaren wat er in je lichaam gebeurt. Soms merk je pas na afloop hoeveel verschil dat maakt.

Rouw kan veranderen zonder dat je verdriet verdwijnt. Wanneer je je na een gesprek, wandeling of massage beter voelt, betekent dat niet dat je minder van je overleden dierbare houdt. Het betekent ook niet dat je 'over je verdriet heen' bent. Je verdriet mag er nog steeds zijn.

Maar misschien draag je het op dat moment net iets anders. Misschien is er meer rust in je lijf, voelt je hoofd minder vol of misschien kun je weer wat makkelijker ademhalen. Wie weet voel je ineens ruimte voor een gedachte waar je eerder niet bij kon komen.

Maar soms gebeurt er juist het tegenovergestelde.

Je verwacht misschien dat je na een behandeling volledig ontspannen naar huis gaat, maar ineens komen er allerlei gedachten, emoties of ideeën naar boven. Ook dat kan waardevol zijn. Wanneer de spanning wat zakt, kan er ruimte ontstaan voor wat er al die tijd onder heeft gelegen.

Daar hoef je niet meteen mee aan de slag, maar het mag er gewoon even zijn. "Wat heb jij eigenlijk nodig?" Dat is misschien wel de belangrijkste vraag binnen rouwbegeleiding.

Niet: "Wat zou ik volgens anderen moeten doen?"
Maar: "Wat heb ík nu nodig?"

Misschien heb je behoefte aan een goed gesprek of wil je juist even niets zeggen. Misschien wil je sparren over waar je tegenaan loopt of heb je behoefte aan aanraking en ontspanning. Het kan ook zo zijn dat je dat helemaal niet weet en dat is ook oké.

Rouw is namelijk geen vast stappenplan. Wat je de ene dag enorm kan helpen, kan de volgende dag helemaal niet passen. Juist daarom is ruimte zo belangrijk. Ruimte om te voelen wat er is, om te praten wanneer je daar behoefte aan hebt of om gewoon even stil te zijn. 

Je hoeft niet te wachten tot je volledig vastloopt voordat je aandacht aan jezelf mag geven. Juist tijdens rouw is het belangrijk om jezelf niet te vergeten, want goed voor jezelf zorgen betekent niet dat je je overleden dierbare loslaat. Het betekent dat je jezelf meeneemt in het leven dat na het verlies verdergaat en je je overleden dierbare, anders vasthoudt.

En vaak begint dat heel klein. Met een gesprek, een wandeling, gewoon even niets moeten of met een moment waarop iemand jou de ruimte geeft om gewoon te zijn wie je op dat moment bent.

Ik geef jou die ruimte, om je verhaal te delen...je te voelen zoals je je voelt...met alles dat er op dat moment is. Je bent welkom.

💜 José