Waarom ben ik zo boos sinds het overlijden van mijn ouder?

Je reageert kortaf tegen je partner, hebt weinig geduld met collega's en kunt soms ontzettend uit je slof schieten om iets kleins. Achteraf vraag je jezelf af: waarom reageerde ik zo? Dit ben ik helemaal niet.

Sinds het overlijden van je vader of moeder merk je misschien dat je sneller geïrriteerd bent. Dingen waar je je vroeger niet druk om maakte, kunnen je nu ineens enorm raken. Je voelt boosheid, frustratie of zelfs agressie en begrijpt niet goed waar het vandaan komt.

Misschien herken je jezelf niet meer in je eigen gedrag. En dat kan best confronterend zijn.

Kan mijn boosheid met mijn rouw te maken hebben?

Ja, dat kan. Rouw bestaat niet alleen uit verdriet en tranen. Boosheid en prikkelbaarheid kunnen ook bij verlies horen. Soms ben je boos omdat je ouder er niet meer is, omdat het leven zo oneerlijk voelt of omdat je het moeilijk vindt dat alles zonder diegene verdergaat.

Maar de boosheid hoeft niet altijd rechtstreeks over het overlijden te gaan.

Door het verlies kan er veel spanning ontstaan. Je moet misschien meer regelen, meer zelf opvangen en ondertussen ook nog je dagelijkse leven draaiende houden. Je bent moe, hebt minder geduld en er gebeurt van alles vanbinnen waar je niet altijd woorden voor hebt.

Soms zit er onder die boosheid verdriet, machteloosheid, teleurstelling of gemis. En soms weet je helemaal niet wat eronder zit, je merkt alleen dat je lontje korter is geworden.

Dat betekent niet dat iedere boze reactie door rouw komt. Ook andere spanningen of problemen kunnen meespelen. Maar het is wel de moeite waard om te onderzoeken of jouw verlies invloed heeft op hoe je je voelt en reageert.

Waarom reageer ik het af op de mensen om me heen?

Vaak zijn het juist de mensen die dichtbij je staan die merken dat je sneller geïrriteerd bent. Je partner, kinderen of collega's krijgen misschien een snauw, terwijl je achteraf spijt hebt van je reactie.

Dat kan gebeuren wanneer je al langere tijd veel spanning ervaart. Een kleine opmerking of een vraag te veel kan dan de druppel zijn. Niet omdat die ander per se iets verkeerd doet, maar omdat je op dat moment weinig ruimte meer hebt.

Het is belangrijk om die reacties serieus te nemen. Niet om jezelf te veroordelen, maar om te ontdekken wat er speelt en te voorkomen dat de mensen om je heen steeds de rekening betalen van jouw spanning.

Drie tips om je boosheid beter te begrijpen

1. Kijk eens wat er vlak vóór je boosheid gebeurde.

Waar reageerde je op? Was je moe, voelde je je niet gehoord of had je al een drukke dag achter de rug? Probeer niet alleen naar de aanleiding te kijken, maar ook naar wat je op dat moment nodig had.

2. Neem even afstand voordat je reageert.

Merk je dat je boos wordt? Probeer dan niet meteen te reageren. Geef aan dat je even tijd nodig hebt en kom er later op terug. Dat voorkomt niet altijd dat je boos wordt, maar geeft je wel meer ruimte om bewust te kiezen wat je zegt.

3. Zoek een plek waar je eerlijk kunt vertellen wat er in je omgaat.

Misschien houd je veel voor jezelf omdat je anderen niet wilt belasten. Toch kan het helpen om met iemand te praten die naar je luistert en met je meekijkt. Dat kan een vertrouwd persoon, een lotgenoot of een rouwbegeleider zijn.

Je hoeft jezelf niet te veroordelen, maar kijk wel naar wat je nodig hebt

Misschien herken je jezelf op dit moment niet in je eigen reacties. Weet dan dat boosheid een mogelijke reactie op verlies is. Je hoeft je er niet voor te schamen, maar je hoeft er ook niet in te blijven hangen.

Probeer eens wat vaker stil te staan bij de vraag: wat zit er eigenlijk onder mijn boosheid?

Misschien ontdek je dat je verdriet hebt, dat je uitgeput bent of dat je het gemis van je vader of moeder moeilijk kunt verdragen. En misschien kom je erachter dat er nog andere dingen spelen die aandacht verdienen.

Je hoeft niet alles zelf uit te zoeken. Soms helpt het om samen te kijken naar wat er achter die boosheid zit, zodat je jezelf weer wat beter leert begrijpen. Je bent welkom om hierover met me in gesprek te gaan.

💜 José