Opgelucht na het overlijden van je ouder. Mag dat?

Je wist dat het eraan kwam. Je ouder was al langere tijd ziek en misschien was er al een periode waarin duidelijk was dat je ouder zou overlijden. Waarschijnlijk wist je niet precies wanneer, maar je wist wel dát het zou gebeuren.

Ondertussen leefde jij voortdurend op scherp en bij ieder telefoontje voelde je spanning. Bij ieder berichtje op je telefoon dacht je misschien: zou dit het zijn? Wanneer een familielid belde, zat ineens je hart in je keel.

Wanneer je ouder uiteindelijk overlijdt, is er natuurlijk heel veel verdriet. Je bent iemand kwijt van wie je houdt, maar misschien voel je daarnaast ook iets anders. 

Opluchting.

Omdat je niet meer hoeft te wachten, omdat je niet meer bij ieder telefoontje hoeft te denken dat het slecht nieuws kan zijn en omdat je niet meer voortdurend hoeft te voelen: misschien vandaag, misschien vannacht, misschien morgen.

Het kan zijn dat je daarvan schrikt. Hoe kan ik nou opgelucht zijn? Ik ben net mijn ouder verloren. Maar...opluchting betekent niet dat je blij bent dat je ouder is overleden.

Je kunt ontzettend veel van je ouder hebben gehouden (en nog natuurlijk) en tegelijkertijd opgelucht zijn dat de periode van onzekerheid voorbij is. Je kunt verdriet voelen omdat je ouder er niet meer is én rust ervaren omdat je niet meer voortdurend hoeft te wachten op het moment van overlijden. Die gevoelens spreken elkaar niet tegen en mogen naast elkaar bestaan.

Opluchting maakt je liefde voor je ouder niet minder.

Het kan simpelweg betekenen dat een periode van spanning, zorgen en voortdurend alert zijn eindelijk voorbij is. Wanneer iemand van wie je houdt ernstig ziek is en je weet dat diegene gaat overlijden, kan een deel van jou voortdurend bezig zijn met wat er kan gebeuren.

• Hoe gaat het vandaag?
• Moet ik ernaartoe?
• Zal ik nog bellen?
• Is dit misschien de laatste keer?

Zelfs wanneer je ondertussen gewoon werkt, boodschappen doet of met iemand afspreekt, kan een deel van je aandacht daar nog steeds mee bezig zijn. Je lichaam kan daardoor lange tijd in een soort van waakstand staan en wanneer het overlijden er uiteindelijk is, valt die onzekerheid weg.

Je hoeft niet meer te wachten, niet meer bang te zijn voor dat ene telefoontje. Jij weet waar je aan toe bent en juist daardoor kan er ineens ruimte komen om weer adem te halen.

Maar dan kan het ook ineens stil en leeg voelen. Misschien merk je na het overlijden dat er een bepaalde spanning weg is. Je hebt waarschijnlijk lange tijd geleefd rondom de ziekte, de achteruitgang en de verwachting van het overlijden. Er was altijd wel iets om rekening mee te houden.

En ineens niet meer.

Dat kan een vreemd soort rust geven, maar die rust kan ook ongemakkelijk voelen. Want waar je eerst voortdurend bezig was met je ouder en de vraag wanneer het zou gebeuren, is er nu ineens ruimte en dan komt vaak de volgende vraag:

Hoe ga ik nu verder?

Ook daar hoef je niet meteen een antwoord op te hebben. Misschien komt het verdriet nu pas echt binnen of voel je vooral rust. Het kan ook zijn dat verdriet, opluchting, schuldgevoel, gemis en zelfs een beetje vrijheid elkaar afwisselen.

Het is allemaal oké.

Je hoeft je niet schuldig te voelen over je opluchting. Veel mensen durven niet hardop te zeggen dat ze opgelucht zijn omdat ze bang zijn dat anderen het verkeerd begrijpen. "Straks denken ze dat ik niet genoeg van mijn ouder hield."

Maar juist door het gevoel weg te duwen, kun je jezelf onnodig extra belasten. Probeer daarom eens ruimte te geven aan beide kanten.

“Ik mis mijn ouder enorm maar ik ben ook opgelucht dat de periode van wachten en onzekerheid voorbij is.”

Rouw is niet alleen verdriet. Het is een wirwar van gevoelens die soms tegelijkertijd aanwezig kunnen zijn, en misschien is die opluchting wel precies wat je lichaam nodig heeft na een lange periode van spanning. Je hoeft je daar niet voor te verantwoorden, je mag het gewoon voelen.

Ook opluchting hoort soms bij rouw.

Ik herken die opluchting zelf ook. Juist daarom weet ik hoe ingewikkeld het kan voelen om naast verdriet ook rust of opluchting te ervaren. Als je merkt dat je hiermee blijft worstelen, je er schuldig over voelt of er gewoon eens over wilt praten, ben je welkom bij me. Je hoeft het niet alleen uit te zoeken. 

💜 José