Geen focus of rust na het overlijden van je ouder? Lees waarom dit in rouw kan gebeuren en wat je kunt doen als je vastloopt.
Je doet je dagelijkse dingen. Je staat op, gaat misschien werken, doet boodschappen en regelt wat er geregeld moet worden. Aan de buitenkant lijkt het alsof je gewoon doorgaat maar ondertussen merk je: ik heb totaal geen focus.
Je begint ergens aan en bent zo weer afgeleid. Je hoofd voelt vol en zelfs dingen waar je normaal gesproken van kunt ontspannen, zoals een hobby, een boek lezen of creatief bezig zijn, geven je op dit moment geen rust.
En dan kan er zomaar ineens gedachte komen: "Wat is er toch met me aan de hand, hoe komt dit"?
Zeker wanneer het overlijden al een tijdje geleden is, kan dat verwarrend zijn. Je denkt misschien dat je inmiddels weer meer jezelf zou moeten zijn...maar dat hoeft helemaal niet want voor rouw staat geen tijd.
Rouw kost ontzettend veel energie
Na het overlijden van een ouder moet je niet alleen omgaan met verdriet. Je brein en lichaam zijn voortdurend bezig met aanpassen aan een werkelijkheid die je niet zelf hebt gekozen.
Je weet dat je vader of moeder er niet meer is, maar je moet dat besef steeds opnieuw verwerken. Een herinnering, een foto, een verjaardag of een gewone dagelijkse situatie kan je daar ineens weer mee confronteren en dat kost vaak veel energie.
Daardoor kun je in rouw last hebben van concentratieproblemen, vergeetachtigheid, onrust en weinig mentale ruimte. Ook kan het moeilijker zijn om plezier of ontspanning te ervaren. Dat betekent zeker niet dat er iets mis is met je of dat je het 'niet goed' doet. Het betekent wel dat je veel aan het verwerken bent.
En dan staan daar die dozen...
Een ander voorbeeld dat ik vaak hoor, is het opruimen van spullen van een overleden ouder. Je weet dat die dozen op zolder staan, je wilt er misschien eindelijk eens doorheen...maar dan maak je een doos open en blokkeer je.
Je doet de doos weer dicht en misschien denk je daarna: "Waarom kan ik dit nou niet gewoon, wat is dit?"
Maar die spullen zijn natuurlijk niet zomaar spullen. Ze zijn verbonden met herinneringen, met je ouder en met een leven dat veranderd is. Een doos openen kan daardoor voelen alsof je het verlies opnieuw binnenlaat en als je merkt dat het te veel wordt, mag die doos gewoon weer dicht. Die doos hoeft niet perse vandaag leeg...toch?
Drie dingen die je kunt doen
1. Stop met jezelf vergelijken met hoe je vroeger was.
Je hoeft niet nu alweer dezelfde focus, energie en ontspanning te hebben als voor het overlijden. Kijk liever naar wat vandaag haalbaar is en wat jou weer een stapje vooruit kan helpen.
2. Maak het opruimen heel klein.
Niet: “Ik moet die hele zolder opruimen.” Maar gewoon: één doos of misschien zelfs maar 1 ding uit een doos. Oja...en gebruik gerust een categorie “weet ik nog niet”. Je hoeft niet meteen te beslissen wat weg kan en wat niet.
3. Vraag jezelf af wat je nodig hebt, in plaats van wat je moet doen.
Heb je rust nodig, een wandeling, iemand om mee te praten of gewoon even helemaal niets? Misschien vind je het fijn om samen met iemand die dozen te openen zodat je het niet alleen hoeft te doen. Je hoeft trouwens ook niet altijd productief te zijn om 'goed' bezig te zijn met je rouw.
Misschien is dat wel het belangrijkste om te onthouden: Dat je na een jaar nog moeite hebt met focus, ontspanning of het opruimen van spullen van je ouder, betekent niet dat je achterloopt. Rouw heeft nou eenmaal geen deadline...geen einde. Rouw gaat niet over...maar je verweeft het in je leven.
Je hoeft jezelf niet te forceren om iets te doen waar je op dit moment nog niet aan toe bent. Vertrouw erop dat er een moment komt...dat het anders voelt...het wordt beter.
Voel je dat je dit niet alleen wil doen of meer tips wil...je bent welkom.
💜 José
Reactie plaatsen
Reacties