Waarom voel ik me schuldig na het overlijden van mijn ouder?

Misschien herken je het meteen. Gedachten die blijven terugkomen, momenten die je opnieuw afspeelt of woorden die je anders had willen zeggen. Dingen die je anders had willen doen.

En ergens daaronder zit dat knagende gevoel:

• "Had ik meer kunnen doen?"
• "Was ik er wel genoeg?"
• "Waarom heb ik dat toen zo gedaan?"

Schuldgevoel na het overlijden van een ouder komt vaker voor dan je denkt, alleen wordt er weinig over gesproken. Veel vrouwen dragen dit met zich mee omdat ze denken dat het iets zegt over hen, maar dat zegt het niet.

Hoe schuldgevoel ontstaat na verlies

Schuldgevoel heeft vaak minder te maken met wat er daadwerkelijk is gebeurd, en meer met de behoefte aan controle en betekenis.

Wanneer je iemand verliest, gebeurt er iets groots en onomkeerbaars. Je brein probeert grip te krijgen op die gebeurtenis. En één van de manieren waarop dat gebeurt, is door terug te kijken en te zoeken naar momenten waarop jij iets anders had kunnen doen, alsof dat het verschil had gemaakt.

Maar in werkelijkheid kijk je met de kennis van nu naar situaties van toen. Met andere gevoelens, andere inzichten, een andere positie. Dat maakt het nog zwaarder en ook nog eens oneerlijk tegenover jezelf.

Wat er onder dat schuldgevoel zit

Onder schuld zit vaak iets anders verstopt.

• Verdriet.
• Gemis.
• Liefde die geen plek meer heeft.
• Het besef dat je nooit meer iets kunt herstellen of goedmaken.

Schuld voelt soms “veiliger” dan die diepere laag. Want schuld geeft je het gevoel dat je iets had kunnen veranderen. Terwijl het echte verdriet je laat voelen dat je iets voorgoed kwijt bent.

Waarom dit zo vaak voorkomt bij het verlies van een ouder

De relatie met een ouder is eigenlijk heel complex. Er zit geschiedenis in, verwachtingen, onuitgesproken dingen en patronen die al jaren bestaan.

Wanneer die ouder overlijdt, stopt niet alleen het contact maar ook de mogelijkheid om dingen nog recht te zetten valt weg. En juist dát kan het schuldgevoel versterken.

Wat er gebeurt als je dit blijft wegduwen

Veel vrouwen proberen het gevoel te negeren of weg te redeneren.

• “Ik moet hier niet zo in blijven hangen.”
• “Het heeft toch geen zin meer.”

Maar schuldgevoel dat geen ruimte krijgt, verdwijnt niet. Het nestelt zich dieper en het kan zich uiten in onrust, spanning, slecht slapen of een gevoel dat je steeds iets moet goedmaken...zonder dat je precies weet wat.

Hoe ga je hiermee om? (3 TIPS)

1. Zie het verschil tussen schuld en verantwoordelijkheid

Niet alles wat je anders had willen doen, betekent dat je fout zat. Je handelde met de kennis, energie en mogelijkheden die je toen had.

2. Geef ruimte aan wat eronder zit

Vraag jezelf eens af: "Wat voel ik onder dit schuldgevoel?". Vaak kom je uit bij verdriet of gemis en dát is waar de beweging zit.

3. Spreek uit wat je nog had willen zeggen

Hardop, in gedachten of misschien wel op papier. Niet omdat de ander het nog hoort, maar omdat jouw gevoel een plek nodig heeft.

Een boek dat je hierbij kan helpen

Een boek dat veel vrouwen helpt om rouw en de bijbehorende emoties beter te begrijpen, is "Helpen bij verlies en verdriet" van Manu Keirse. Het is een toegankelijk en praktisch boek dat laat zien dat rouw niet gaat over loslaten, maar over anders leren vasthouden. Met herkenbare voorbeelden en praktische handvatten biedt het steun, zowel voor jezelf als voor de mensen om je heen.

Tot slot

Als jij je schuldig voelt na het overlijden van je ouder, dan zegt dat niet dat je iets fout hebt gedaan. Het zegt dat je betrokken was, dat je hebt liefgehad (en nog trouwens) en dat het je raakt.

Je hoeft het niet op te lossen, en je hoeft ook niet alleen te doen. Ik heb zelf beide ouders verloren en ook ik, herken het schuldgevoel. Ik heb, destijds, een manier gevonden om ermee om te gaan....en dat kan jij ook....écht.

Voel je vrij om, geheel vrijblijvend, contact met me op te nemen.

💜 José